سرخط خبرها
خانه / مکتوبات / غدیر؛ سیاسی‌ترین روز اسلام| یادداشت شیخ اميرحسين صباغ

غدیر؛ سیاسی‌ترین روز اسلام| یادداشت شیخ اميرحسين صباغ

بسم الله الرحمن الرحیم

(اشاره: همه مطالب داخل گیومه، بعینه از بیانات حضرت امام خمینی رحمه الله علیه می‌باشد)

 

ما برای ائمه معصومین صلوات الله علیهم هم ولایت تشریعی قائلیم هم ولایت تکوینی. یکی از شعب ولایت تشریعیه، ولایت در امر حکومت‌داری و فرمانروایی است، همان‌طور که ولایت در ابلاغ حرام و حلال الهی از دیگر شاخه‌های آن است.

حال می‌خواهیم درباره این موضوع بحث کنیم آن ولایتی که پیامبر اکرم صلوات الله علیه در روز غدیر برای امیرالمومنین علیه السلام نصب کردند کدام از این انواع است؟

برادران اهل سنت می‌گویند ولایت در اینجا به معنای محبت و دوستی است. فعلا درباره صحّت و سقم این نظریه بحثی نداریم.

از آن‌طرف بسیار شاهد بودیم شیعیانی را که با تعریض به نظر برادران اهل سنت می‌گویند: «این چه معنی دارد که پیامبر سه شبانه روز امّت را در زیر آفتاب سوزان حجاز نگاه دارد، کلّی مقدّمه و موخّره بچیند، مجلس مفصّلی برگزار نماید و آنگاه بگوید علی علیه السلام را دوست داشته باشید!» ایشان معمولا در مقام تبیین تحلیل خود از واقعه غدیر می‌گویند: «پیامبر در روز غدیر، علی علیه السلام را به مقام امامت نصب و ایشان را مولای جن و انس معرفی نمود»، برادرانمان ادامه می‌دهند: «امیرالمومنین جان پیامبر است، حامل علوم پیامبر است، مولای جهانیان است، همسر بتول است، سبب متصل بین ارض و سماء است و… »

استنباط نگارنده از تمام سخنرانی‌ها و مدح‌هایی که از زبان سخنران‌ها و مدّاحان اهل بیت درباره واقعه غدیر شنیده، این است که عامّه‌ی شیعیان براین باورند که در روز غدیر، امیرالمومنین به مقام امامت نائل شدند و پیامبر ایشان و اولاد طاهرینشان علیهم السلام را امام و مقتدای بعد از خود معرفی نمودند.

ولی به نظر ما هردو نظریه اشتباه است.

وقتی به کلمات حضرت امام خمینی رحمه الله علیه مراجعه کنیم می‌بینیم که تحلیل ایشان از واقعه غدیر، نه بحث محبّت است، نه بحث امامت و ولایت کلیه الهیه، بلکه «ولايتى كه در حديث غدير است به معناى حكومت است، نه به معناى مقام معنوى». پیامبر در روز غدیر، امیرالمومنین را به عنوان حاکم و رئیس حکومت بعد خود معرفی نمودند.

البته باید ذکر کنیم که قطعا ما همان ولایت کلّیه الهیه‌ای را که رشحاتی از آن در زیارت جامعه کبیره در شأن و عظمت معصومین آمده قائل هستیم ولی «مقامات معنوى قابل نصب نيست يك چيزى نيست كه با نصب آن‏ مقام پيدا بشود.» ولایت کلیه الهیه، «مسئله‏‌اى است كه اگر او را كسى قبول نداشته باشد اگر آن ولايت كلى را قبول نداشته باشد، اگر تمام نمازها را مطابق با همين قواعد اسلامى شيعه هم بجا بياوريد باطل است. اما» این نه آن ولایتی است که پیامبر در غدیر برای امیرالمومنین نصب کردند.

آری! «قضيه غدير، قضيه جعل حكومت است، اين است كه قابل نصب است و الّا مقامات معنوى قابل نصب نيست. يك چيزى نيست كه با نصب آن‏ مقام پيدا بشود»

الغرض! قصد ما از اطاله کلام ذکر این نکته بود که: «ولایتی که در این‌جا مورد نصب و محل اشاره پیغمبر اسلام قرار گرفته است، آن ولایت کلیه الهیه معنوی نیست که مبتنی است بر یک عناصر دیگری. یک امر الهی است و یک امر آسمانی و ملکوتی است؛ قابل نصب نیست، قابل جعل نیست با این بیان تشریعی که فرمود: مَن کُنتُ مَولاه فَهذا علیٌّ مَولاه.

این بیان پیغمبر که ولایت را سپرد به امیرالمومنین، این نصب تشریعی، این همان معنای حکومت است. این همان مدیریت جامعه اسلامی است. آن ولایت به آن معنا (ولایت معنوی)، در ائمه‌ای که به ولایت ظاهری نرسیدند هم وجود داشت»

همچنین ببینید

نامه به آستان قدس

بازانتشار نامه‌ی تفصیلی جمعی از تشکل‌ها درباره مسیر پیش‌روی آستان قدس| بمناسبت دومین سالگرد انتصاب حجت‌الاسلام والمسلمین رئیسی

باسمه تعالی «آستان قدس رضوی؛ از نگاه نزدیک» نگاهی اجمالی به رویکردهای اقتصادی، فرهنگی و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *